دلم دریاست من دریا دلان را دوست دارم                     بخون غلتیدگان مهربان را دوست دارم

سواران را به هنگام سواری ، راست قامت                   پرستو را به هنگام بهاران دوست دارم

زفرهاد و زمجنون و زوامق یا که عذرا                       من آن آشفته ی پر شور و شر را دوست دارم

از اصوات خوش دنیای فانی                                     من آن صوت اذان را دوست دارم

ز اوقات شریف روزهای زندگانی                             من آن صبح سحر را با دعاها دوست دارم

نیرزد زندگانی با دریغ و آه و افسوس                         من آن سرو سهی را با سخاوت دوست دارم

بیا ای دوست ، بیا با هم بخوانیم                                 من آن لبخند خوب آشنا را دوست دارم

اثر نرگس معراجی

 

اگه نظر بدید ممنون می شم

               عشق ورزیدن خطاست

               حاصلش دیوانگیست

               عشق بازان جملگی دیوانه اند

               عاشقان بازیگر این بازی طفلانه اند

               عشق کو

               عاشق کجاست

               معشوق کیست

               جنبش نفس است که عشقش خوانده اند

               آنکه میمیرد ز شوق دیدن امروز ما

               گر بیابد بیشتر

               گر ببیند دلبران تازه تر

               عشق عالم سوز خاموش می شود

               چهره ی ما هم فراموش می شود

 

                                                                                سنگ قبرم را نمی سازد کسی

                                                                                مانده ام در کوچه های بی کسی

                                                                                 بهترین دوستم مرا از یاد برد

                                                                                 سوختم خاکسترم را باد برد.

این متنای پایین رو از رباعیات حکیم عمربن خیام گلچین کردم

                که دارای درون مایه ی معنوی زیادیه ، گفتم حیف استفادش رو نبرین .

 

 

           ای دوست بیا تا غم فردا نخوریم                  این یک دم عمر را غنیمت شمریم

           فردا که از این دیر کهن در گذریم                   با هفت هزار سالگان سر به سریم

                                                                 .....................................

           بر خیز ز خواب تا شرابی بخوریم                   زان پیش که از زمانه تابی بخوریم

           که این چرخ ستیزه روی ناگه روزی                 چندان ندهد زمان که آبی بخوریم

                                                                 .....................................

       از من رمقی به سعی ساقی ماندست               وز صحبت خلق بی وفایی ماندست

         از باده دوشین قدحی بیش نماند                     از عمر ندانم که چه باقی ماندست

                                                                 .....................................

          ما لعبتکانیم و فلک لعبت باز                           از روی حقیقتیم نه از روی مجاز

          یک چند در این بساط بازی کردیم                    رفتیم به صندوق عدم یک یک باز

                                                                  .....................................

          هنگام سپیده دم خروس سحری                     دانی که چرا همی کند نوحه گری

           یعنی که نمودند در آیینه صبح                     که از عمر شبی گذشت و تو بی خبری

                                                                 .....................................

               می خور که به زیر گل بسی خواهی خفت

                                                      بی مونس و بی رفیق و بی همدم و جفت

                       زنهار به کس نگو تو این راز نهفت

                                                           آن  لاله  که پژمرد نخواهد شکفت

                                                                  ...................................

            خیام اگر ز باده مستی خوش باش               با ماه رخی ار نشستی خوش باش

            چون عاقبت کار جهان نیستی است            انگار که نیستی،چو هستی خوش باش

 

   لالا لالا  نخواب سودی نداره      همون بهتر که بشماری ستاره   همون بهتر که چشمات وا بمونه        که ماه غصه اش نشه تنها بیداره     

لالا لالا     نخواب  بازم سفر رفت       نمی دونم به کارون یا خزر رفت        فقط دردم اینه مثل همیشه         بدون اطلاع و بی خبر رفت     

 لالا لالا       نخواب    میدون جنگه       دست هر کی می بینی یه تفنگه      یه عمر دور چشماش گشتم اما      نفهمیدم که اون چشماش چه رنگی      

لالا لالا     نخواب  زندونه دنیا       سر ناسازگاری داره با ما        بشین بازم دعا کن واسه اونکه          مارو اینجا گذاشت تنهای تنها        

لالا لالا    نخواب اون راه دور          خدا میدونه که حالش چه جوره       تویه خلوت می گم           اینجا کسی نیست         خداییش که دلم خیلی صبوره         

لالا لالا       نخواب   تیره است چراغم          مثل آتشفشان می مونه داغم          به جون گلدون ها کم غصه ای نیست          هزار شب شد نیومد باز سراغم          

 لالا لالا     نخواب   خواب که دوا نیست        دل دیوونه داشتن که خطا نیست         می گن دست از سرش بردار    نمیشه             آخه عاشق شدن که دست ما نیست        

لالا لالا   نخواب تنها می مونم      کمک کن قدر چشمات و بدونم            چرا چشمات پر خشم عزیزم           مگه من مثل اون نا مهربونم               

لالا لالا     نخواب ماه و نگاه کن           من اسفند و می یارم تو دعا کن           بگو برگرده    پیش ما بمونه              کتاب حافظ و بر دار و وا کن       

لالا لالا       نخواب سرما تو راهه           همیشه عمر خوشبختی کوتاه           میگن با یه فرشته اون رو دیدن               دروغ     جون دریا اشتباه          

لالا لالا       نخواب تلخ جدایی              کمر خم میشه زیر بی وفایی               تو بیدار باش  همه تو خواب نازن       برای کی بخونم پس لالایی                

لالا لالا        نخواب     تنها یه زرده              اگه طولانی شه مثل یه درده         اگه چشم انتظار باشی که هیچی          دروغ میگی به دل که بر میگرده            

لالا لالا      نخواب     اشکت زلاله          مثل بارون پای نخل وصاله            من و تو هم شب و هم قلب و کشتیم        ولی اون چی ؟      چقدر اون بی خیاله...      

لالا لالا     نخواب       دنیا خسیسه           واسه کم آدمی خوب می نویسه           یکی لبهاش  تو خواب هم غرق خنده است        یکی پلکاش تو خواب هم خیسه خیسه          

لالا لالا      نخواب     عاشق یه سیب             همیشه سرخ و تب دار و غریبه          تا اون بالاست  رسیده است    اما تنهاست            پایین ام که می افته بی نسیبه          

لالا لالا       نخواب    اینجا سیاهه      پره اما تو تنگ قصه ماهی               اونی که ما هارو نگه داشت          الهی خواب باشه حالا        الهی...          

لالا لالا      نخواب        تا اون بخوابه        بشین اینقدر تا که خورشید بتابه            زمونی که یقین کردم بیدار شد             بخواب با یاد عکسی که تو قاب          

لالا لالا       بخواب      بیداره حالا              دیگه باید بخوابیم  پس حالا حالا               بخواب            دیگه تو می تونی بخوابی          ببین خورشید اومد بالای بالا          

لالا لالا         اینم بود سرنوشتم            این از امروزم و           این از گذشتم                 نمی خوابم تا تو برگردی یک روز           منم خواب و واسه اون روز گذاشتم

لالالالا لالا   گل لاله
زندگی بی تو واسم محاله
بیا از اون وقتی که رفتی
این دل داره همش می ناله

گریه شده کار من و
غصه شده همدم من
قطره ی اشک تو چشام
شده شریک غم من

خونه بدون تو شده
مثل یه زندون سوت و کور
من موندم و هق هق واسه
خاطره های جور واجور

بیا که با اومدنت
تموم می شه درد های من
بیا که وقتی تو باشی
قشنگ می شه دنیای من